De zendgroep 'Barbara'

 

Het 'Engelandspiel' had van maart 1942 tot april 1944 grote schade toegebracht aan het inlichtingenwerk van de Binnenlandse Inlichtingen Special Operations Executive (SOE) in Londen. Maar liefst 57 Nederlandse agenten van de SOE werden door de Duitsers gearresteerd, waarvan het merendeel is gefusilleerd. Om de nadelige effecten van dat Engelandspiel te omzeilen, onderkende Londen midden 1943 de noodzaak om een nieuwe zendgroep in Nederland op te richten. Onderstaand verslag maakt duidelijk dat veldwachter Beuvink daarin een duidelijke rol zou spelen.

 

De Zwitserseweg.

Vanaf begin 1943 waren er twee methoden om geheime informatie in Londen te krijgen. Spoedeisende gegevens werden overgeseind enandere informatie werd naar het neutrale Zwitserland of Zweden gesmokkeld. De route via Zwitserland werd De Zwitserse Weg genoemd, die o.a. gebruikt werd door de (civiele) Vrij-Nederaland-groep en de (militaire) Ordedient (OD). Maar het bestaande wantrouwen tussen deze beide groepen leidde via die Zwitserse weg tot een onhoudbare situatie. De VN-groep bemerkte op een gegeven moment dat haar rapporten aan Londen door OD'ers werden gecontroleerd, waardoor deze route in feite onbruikbaar werd.

Aan de activiteiten van Zweedse weg kwam eind juni 1943 door verraad van Van der Waals een einde.

De Nederlandse regering in Ballingschap in Londen zag in dat er op korte termijn iets moet gebeuren om de berichtenstroom naar Londen voort te kunnen zetten. De oplossing werd gezocht in de oprichting van een nieuwe zendgroep, genaamd 'Barbara'. Deze naam is gegeven door kapitein der Artillerie Chris Tonnet. De H. Barbara is de schutspatroon van de artillerie.

 

De oprichting van de zendgroep.

De opdracht hiervoor werd gegeven aan Garrelt van Borssum Buisman, die daarbij in de uitvoering gesteund zou worden door kapitein Chris Tonnet, die uit krijgsgevangenschap was ontsnapt. Van Borssum Buisman was een beroepsofficier van de Cavalerie, die vanaf de zomer van 1942 via Spanje en Zuid-Amerika in Engeland wist te komen en xich snel ontwikkelde tot een bekwaam geheim agent. Hij ging vanuit Londen op 23 juni 1943 naar het bezette Nederland om o.m. broodnodige contacten te leggen met de Ordesienst (OD). In zijn contacten met diverse verzetsbewegingen in het bezette gebied kwam Van Borssum Buisman spoedig tot de overtuiging dat de nieuwe zendgroep snel opgericht moest worden als alternatief voor het wegvallen van de Zwitserse en Zweedse Weg.

In september 1943 kwam het bericht

 vanuit Londen om een contactadres in

de buurt van Grave te zoeken.

Waarom Grave? Volgens de Royal Air

Force was de omgeving van Grave de

beste plaats om de eerste twee

geheim agenten (Gristnigt en

Hoekman) neer te laten. Allereerst

vond Van Borssum Buismanonderdak

bij de bevriende familie Van der

Garrelt van Borssum Buisman

(1915 - 1991)

Helden uit Oss. Van daaruit kon hij

zijn zoektocht naar een contactadres

 beginnen, zij dat het dat hij alles per

fiets moest doen. Met vervalste

papieren van de CCD kon hij

probleemloos heen en weer reizen.

Nu herinnerde Van Borssum Buisman

zich, dat hij tijdens de boorttocht vanuit Spanje naar Zuid-Amerika

aan boord van de «abo de Hornos' een gesprek had gevoerd met een

Nederlander, die vertelde dat zijn vader huisarts in Grave was. Dit bleek later legerofficier Ad Kanters te zijn. Wie was die huisarts

dan wel? In het stadje was dat niet zo moeilijk te vinden en Van Borssum Buisman bracht een bezoek aan Dr. Janus Kanters in de Klinkerstraat te Grave. Hij bezocht het reguliere spreekuur en nadat alle patiŽnten waren vertrokken, kon hij Dr. Kanters te spreken krijgen. Na enige aarzelen ging Dr. Kanters overstag en adviseerde hem contacten te leggen met de opperwachtmeester Driessen van de Marechaussee in Grave en met veldwachter Beuvink in Escharen. Omdat contacten op de brigade van de Marechaussee te gevaarlijk was vanwege 'fout' wachtmeester op die brigade, werd gekozen voor Beuvink in Escharen als potentieel opvangadres.

 

'Het konijntje staat op de kast'.

Het eerste contact tussen Beuvink en Van Borssum Buisman verliep allesbehalve voorspoedig. Beuvink weigerde aanvankelijk elke medewerking; natuurlijk moest hij de nodige terughoudendheid aan de dag leggen, omdat hij niet zeker wist met wie hij van doen had. Het gesprek tussen beiden vond plaats in de deuropening en toen Beuvink de voordeur dicht wilde doen, zette Van Borssum Buisman als laatste redmiddel zijn voet tussen de deur. hij zag in de gang een kastje staan met daarop een stoffen konijntje en in spontane ingeving zei hij tegen Beuvink: "Luister zaterdag naar Radio Oranje naar de zin...'Het konijntje staat op de kast'.

Nu was het zaak voor Van Borssum Buisman om dit bericht zo snel mogelijk in Londen te krijgen. Mede dank zij telegrafist Henk Letteboer, met wie hij in Londen was opgeleid en in juni 1943 in Noord-Nederland was gedropt, lukt dat wonderwel, want op die bewuste zaterdagavond hoorde Van Borssum Buisman op zijn logeeradres in Oss het bericht van de nieuwslezer uit Londen. De volgende dag werd hij door veldwachter Beuvink als een vorst binnengehaald en werden er na lange gesprekken goede afspraken gemaakt over de eerstvolgende dropping van agenten.

 

 

 

 

 

 Gerard 
Beuvink

 

StartHomeBeuvink...??GeschiedenisFoto'sEsharenGastenboek

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hier staat ook een verhaal op.

Klik hier op.